Pauline Jordens

   

Pauline Jordens

De Steeg (Gelderland)
Email: landolin@ziggo.nl  

Fokker van:


Geef door die vlag!!
In het kleine dorpje De Steeg, gelegen tussen de bossen van de Veluwe en de rivier de IJssel, vinden we Pauline. Onder een rieten dak vinden we, behalve Pauline zelf, ook de nodige dieren. Sabelpootkrielen, kleine, vrolijke Cavaliertjes en natuurlijk Kleurdwergen. Al op zeer jonge leeftijd startte zij haar eerste dierfokkerij met twee witte muizen genaamd Beatrix en Claus. In no-time had haar vader ook een nieuwe hobby: het timmeren van nieuwe onderkomens. Wat later werden de muizen ingeruild voor de eerste echte kleurdwerg; op Pauline's 9e verjaardag kwam de ravenzwarte Doortje-Dartel als kado aanhuppelen. Ook zus Sonja wenste voor haar verjaardag een zwarte kleurdwerg, en (geheel toevallig..) werd daarna al snel het eerste nestje geboren. Doortje Dartel en Josefien zorgden voor in totaal 11 nakomelingen. 

Toen het gezin naar een boerderijtje in Duiven verhuisde werd de dwergenfokkerij serieuzer aangepakt. Pauline reisde als 15-jarige in haar eentje met de trein naar Rotterdam om daar de eerste Blauwe Kleurdwergen op te halen. Tja, in de jaren zeventig kon dat nog... Enige tijd later bleek dat Theo Jansen, toen al in het bezit van een echte brommer, een paar kilometers verderop woonde....Hij had natuurlijk toen al de mooiste blauwe en de blauw-marters. Op het brommertje werden heel wat diertjes heen en weer gebracht en natuurlijk naar de shows. Wat jaren later raakte Pauline ook verslingerd aan de paardensport en -fokkerij waardoor de Kleurdwergen plaats moesten maken voor paarden en veulens. Omstreeks 1988, Pauline was inmiddels moeder en fokker van Cavalier King Charles Spaniels) vroeg haar zoon van zeven om een konijntje nadat de dwerghamster overleed. 
Het toeval hielp hem: in oma's tuin vond hij een week later een zwarte (!) kleurdwerg. Echt gebeurd! Zoonlief erfde niet al zijn moeders genen; er werd niet gefokt met Stampertje. Het moederschap en een baan waren uiteindelijk niet meer te combineren met de paardensport. Pauline wijdde zich naast haar werk bij Mazda vervolgens zo'n 35 jaar geheel aan het fokken met de Cavalier King Charles Spaniels. Ook Sabelpootjes liepen nog altijd rond het huis en met veel plezier voert zij het secretariaat van de speciaalclub; de Nederlandse Sabelpoot Club. 

Door toeval (soms lopen de dingen zo) kruiste haar pad zo'n dikke 40 jaar later opnieuw met dat van Theo. Eenmaal bij Ellen en Theo thuis aan de koffie bleek al snel: de liefde voor de Kleurdwergen was niet over. Het viel niet mee om te kiezen uit de vele mooie kleuren en het werd een tijd van wikken en wegen. Maar oude liefde roest niet en vorig jaar is de basis gelegd voor de fokkerij van zwarte Kleurdwerge; altijd al haar grote liefde. Met prachtige voedsters van Theo Jansen en fraaie rammetjes van Theo van Brenk en Gert Kelderman hoopt zij mooie nakomelingen te gaan fokken. Van het allergrootste belang vindt ze het profiel. Ze houdt van compacte, substantie-volle dieren met daarbij de " Will to Please", (een uitdrukking uit de hondenwereld) dus diertjes die op elegante en vriendelijke wijze hun fraaie profiel tonen. En dan niet alleen de heel jonge dieren doch ook de wat oudere, waardevolle fokdieren die al gauw iets te zwaar zijn om ze eens te laten zien op de Nederlandse shows. Vandaar dat ook zij zich helemaal thuis voelt bij de European Dwarf Club! Zoals gezegd: de basis is gelegd en met een kleine doch fraaie collectie zwartjes hoopt zij het komend voorjaar echt van start te gaan!


Hans Verspuij bezocht Pauline Jordens en schreef bovenstaand verslagje.
Pauline Jordens zal Thomas Rieswick gaan bezoeken en verslaan: 
Geef door die vlag!